Οι χρήστες ποδηλάτου που έχουν την αυτοπεποίθηση να κινούνται ανάμεσα σε βαρέα οχήματα μπορεί να εξυπηρετούνται με την χρήση των λεωφορειολωρίδων για να ποδηλατούν. Όντως, γι αυτούς οι λεωφορειολωρίδες μπορεί να προσφέρουν πλεονεκτήματα έναντι μιας λωρίδας γενικής κίνησης.

Όμως για την πλειοψηφία των πολιτών που δεν ανήκουν σ αυτή την κατηγορία, το να μοιράζονται τον χώρο με τα λεωφορεία είναι κάτι αρκετά δύσκολο. Επίσης, λόγω του μεγέθους και του όγκου τους τα λεωφορεία είναι επικίνδυνα για τους ποδηλάτες.

Επιπλέον, λόγω της φύσης των διαδρόμων και του συχνού σταμάτα-ξεκίνα των λεωφορείων, η κίνηση των οχημάτων αυτών δεν είναι συμβατή με την σταθερή ταχύτητα που πρέπει να κρατήσει ένας ποδηλάτης. Αυτό δημιουργεί μια άβολη κατάσταση στην οποία ο ποδηλάτης πρέπει να προσπερνάει το λεωφορείο στην στάση και το λεωφορείο να χρειάζεται να ξαναπροσπεράσει τον ποδηλάτη στην διαδρομή του μέχρι την επόμενη στάση, δημιουργώντας έτσι μια καθυστέρηση στην πορεία και των δυο.Με άλλα λόγια το λεωφορειο καθυστερεί τον ποδηλάτη και το αντίθετο.

Αν ένα μεγάλο ποσοστό των πολιτών ξεκινήσουν να ποδηλατούν στις λεωφορειολωρίδες, το σύστημα των λεωφορείων θα γίνει ασύμφορο και αναξιόπιστο, αφού και τα λεωφορεία θα καθυστερούν λόγω του όγκου των ποδηλάτων στις λωρίδες τους.

Συμπέρασμα: το να ποδηλατούμε στις λεωφορειολωρίδες δεν είναι μια μακροπρόθεσμη ευνοϊκή λύση για τη χρήση του ποδηλάτου.