Όταν ρωτάμε ανθρώπους που δεν κυκλοφορούν με ποδήλατο γιατί δεν το κάνουν, η πιο συνήθης απάντηση που παίρνουμε από αυτούς είναι ότι ανησυχούν για την ασφάλειά τους στο δρόμο, και ο φόβος τους είναι κυρίως η κίνηση των μηχανοκίνητων τροχοφόρων.

Η εκπαίδευση δεν μπορεί σε καμμία περίπτωση να αντικαταστήσει ένα ασφαλές και ελκυστικό περιβάλλον για τη χρήση ποδηλάτου, παρόλο που μπορεί σίγουρα να δώσει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση σε εκείνους που επιλέγουν να κυκλοφορήσουν με ποδήλατο. Δεν υπάρχουν στοιχεία που να μας πείθουν πως η κατάλληλη ποδηλατική παιδεία θα πείσει τους διστακτικούς ή τους αδιάφορους προς το ποδήλατο να βγουν στους δρόμους, ή ακόμη κι αν τολμήσουν να βγουν, ότι θα συνεχίσουν να το κάνουν σε μακροχρόνια βάση.

Στην Ολλανδία, τα μικρά παιδιά εκπαιδεύονται στο ποδήλατο, από το σχολείο. Παρόλ΄αυτά, η εκπαίδευση αυτή δεν έχει τον χαρακτήρα άσκησης πειθούς πάνω στα μικρά παιδιά για να κάνουν ποδήλατο. Απευθύνεται στα παιδιά που ήδη από πολύ μικρή ηλικία έχουν μάθει ποδήλατο και τους διδάσκει οδική συμπεριφορά.

Η ποιότητα του ποδηλατικού περιβάλλοντος είναι που καθορίζει και διατηρεί την ποδηλασια σε υψηλα επίπεδα και όχι η εκπαίδευση.