Όλοι οφελούνται από την χρήση του ποδηλάτου, ακόμη και όσοι ποτέ δεν το χρησιμοποιούν ως μέσο μεταφοράς. Περισσοτεροι ποδηλάτες σημαίνει λιγότερα αυτοκίνητα και κυκλοφοριακό πρόβλημα, πιο άνετη μεταφορά με τα Μέσα, λιγότερη ατμοσφαιρική ρύπανση και πιο υγιείς πληθυσμοί στον πλανήτη.

Εκτός αυτού, οι περισσοτεροι ποδηλάτες χρησιμοποιούν και μηχανοκίνητα οχήματα – ελάχιστοι άνθρωποι ταξιδέυουν αποκλειστικά με έναν τρόπο μεταφοράς – και συνεπώς πληρώνουν τέλη κυκλοφορίας και φόρους. Επιπλέον, το ποδήλατο δεν φθείρει το οδόστρωμα, και μειωμένες φθορές σημαίνουν χαμηλότερο κόστος συντήρησης.

Στις περισσοτερες χώρες, τα εθνικά οδικά δίκτυα κατασκευάζονται, επιδιορθώνονται και συντηρούνται από τα έσοδα που αποφέρει η γενική φορολογία, ενώ τα έσοδα που προέρχονται από τους φόρους καυσιμων, τελών κυκλοφορίας, κλπ, διοχετεύονται σε ένα σωρό άλλα πράγματα, όπως συμβαίνει και με κάθε άλλο είδος φόρων. Ακόμη και εάν οι φόροι των αυτοκινητιστών αφορούσαν αποκλειστικά "έξοδα οδικού δικτύου", από οικονομικής πλευράς, θα υπήρχε μια τεράστια μαύρη τρύπα στον κοινωνικό τομέα, εξ αιτίας της επιβάρυνσης που επιφέρει η οδήγηση, όπως για παράδειγμα η ρύπανση και η συμφόρηση.

Σε κάθε περίπτωση, δεν περιμένουμε από τους πεζούς να πληρώνουν φόρους για την χρήση των δρόμων και των ειδικών λωρίδων που υπάρχουν γι αυτούς, έτσι και για τους χρήστες ποδηλάτου δεν θα έπρεπε να ισχύει κάτι διαφορετικό, ειδικά μάλιστα γι αυτούς που επιπλέον οφελούν και τους άλλους γύρω τους. Παρομοίως, δεν έχουμε την απαίτηση από τους ταξιδιώτες της νύχτας να πληρώνουν αποκλειστικά εκείνοι για τα φώτα των δρόμων, γιατί το φως την νύχτα το χρειαζόμαστε όλοι, έτσι δεν είναι;